Verwandte Stimmen
Anselm Cybinski, FonoForum, April 2004
Interpretation *****
Klang ****
Vielleicht sollte man häufiger nach Holland fahren... Jenseits der Grenze sind die Cellistin aus Amsterdam und die deutsche Pianistin, die seit sieben Jahren ein festes Duo bilden, regelmäßig im Konzert zu erleben. Sie spielen nicht nur intelligente Programme (zu denen sie die Booklettexte selbst verfassen), wie die vorliegende Kopplung beweist. Quirine Viersen und Silke Avenhaus haben eine traumwandlerische Selbstverständlichkeit des Duospiels entwickelt, die sich mit musikalischen Kategorien nur unzureichend beschreiben lässt.
Da werden feinste agogische Impulse aufgenommen, ironisiert oder geistreich gekontert. Stets ist die gemeinsame Freude am pointiert formulierten Detail hörbar. Und natürlich verfügen die Musikerinnen über ein ebenbürtiges Spektrum an Gestaltungsmöglichkeiten. Bei allem interpretatorischen Ernst bleibt viel Raum für Spielerisches.
Letztlich aber macht wohl das Aufeinandertreffen zweier sehr persönlicher Klangvorstellungen, zweier ganz individueller „Stimmen“, das eigentliche Hörvergnügen aus. Hier der innige und vollkommen kontrollierte Celloton (ein Joseph Guarnerius Filius Andreae von 1715) mit seinem unverwechselbar dunkel-herben Kern, dort das leuchtkräftige, dynamisch perfekt nuancierte Klavier, dem Beethoven ja die Hauptverantwortung überträgt. Schön, dass Quirine Viersen bei Martinu doch noch richtig in die Saiten greifen darf: mit ergreifenden Klagegesängen und ein paar atemberaubenden technischen Kabinettstückchen.
Inspired by....: Beethoven, Variationen über Ein Mädchen oder Weibchen, Variationen über ein Thema aus Judas Maccabäus, Variationen über Bei Männern, welche Liebe fühlen; Martinu, Variationen über ein slowakische Thema, Variationen über ein Thema von Rossini; Hindemith, Variationen über eine englisches Volkslied; Quirine Viersen (Cello), Silke Avenhaus (Klavier) (2002) Etcetera/Musikwelt CD 1253 (53‘)
Anselm Cybinski, FonoForum, April 2004

CD van de week:
Variaties van Beethoven en Hindemith
De variatie als compositietechniek is al zo oud als het componeren zelf. Op de keper beschouwd komt er in vrijwel elke muziek variatie voor. Zodra er in het verloop van een muziekstuk gerefereerd wordt aan een eerdere passage zonder dat er sprake is van een letterlijke herhaling, kan je spreken variatie. Variaties kunnen bijvoorbeeld melodisch zijn, maar ook ritmisch of harmonisch, combinaties zijn ook mogelijk.
Bij een variatie is het oorspronkelijke gegeven vaak nog wel te herkennen, maar er komen ook "vrije variaties" voor waarin zo weinig van het oorsponkelijke materiaal is terug te vinden dat herkenning niet of nauwelijks meer lukt.
Het thema met variaties is een van de meest herkenbare vormen waarin de variatie kan voorkomen. Vaak is de reden van zo'n variatiereeks over een thema bewondering (voor de muziek van een ander). De variatievorm is natuurlijk ook een manier om de eigen bevlogenheid en inventiviteit of zelfs genialiteit te kunnen etaleren.
Beethoven is een van de componisten die zich met enige regelmaat op een thema stortte. Drie van zijn variaties op een thema's van Mozart en Händel zijn hier opgenomen door celliste Quirine Viersen en pianiste Silke Avenhaus. Aanvullingen op deze CD vormen variaties van Martinu en Hindemith.
Hun spel wordt gekenmerkt door een prettig soort opwinding over de wendingen die de thema's in de variaties nemen. Dit enthousiasme straalt af op de luisteraar en zorgt voor een heerlijk uurtje luisterplezier.
NCRV a4 (NL), November 2003